خودشیفتگی 

(انوری)

• (روانشناسی) اختلال شخصیتی که در آن شخص خود را بزرگتر یا زیباتر از دیگران می‌داند و نیازمند آن است که مورد تحسین قرار گیرد، علاقه بیمارگونه به خود، نارسیسیسم

خودشیفتگی او را از جمع هم‌سن و سال‌هایش جدا کرده بود.

گاهی احساس خودشیفتگی باعث می‌شود آدم کوچک‌ترین نقدی را هم نپذیرد.